تبليغاتX
به کجا می روی ای مسافر درنگی............

با این دل ماتم زده آواز چه سازم                                                                                          
                                        بشکسته نی ام بی لب دم ساز چه سازم
در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز                                                                                   
                            با بال و پر سوخته پرواز چه سازم
گفتم که دل از مهر تو برگیرم و هیهات                                                                                  
                                    با این همه افسونگری و ناز چه سازم
   خونابه شد آن دل که نهانگاه غمت بود                                                                                     
                                از پرده در افتد اگر این راز چه سازم
گیرم که نهان برکشم این آه جگر سوز                                                                                  
                                   با اشک تو ای دیده ی غماز چه سازم
تار دل من چشمه ی الحان خدایی ست                                                                               
                                      از دست تو ای زخمه ی ناساز چه سازم
ساز غزل سایه به دامان تو خوش بود                                                                                    
                                دو از تو من دل شده آواز چه سازم

هوشنگ ابتهاج

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم دی 1388ساعت 9:6  توسط پریا | 

 

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می​رود

 

وان دل که با خود داشتم با دلستانم می​رود

من مانده​ام مهجور از او بيچاره و رنجور از او

گويی که نيشی دور از او در استخوانم می​رود

گفتم به نيرنگ و فسون پنهان کنم ريش درون 

پنهان نمی ​ماند که خون بر آستانم می​رود

محمل بدار ای ساربان تندی مکن با کاروان

کز عشق آن سرو روان گويی روانم می​رود

او می​رود دامن کشان من زهر تنهايي چشان

ديگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می​رود

برگشت يار سرکشم بگذاشت عيش ناخوشم

چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم می​رود

با آن همه بيداد او وين عهد بی ​بنياد او

در سينه دارم ياد او يا بر زبانم می​رود

بازآی و بر چشمم نشين ای دلستان نازنين

کآشوب و فرياد از زمين بر آسمانم می​رود

شب تا سحر می ​نغنوم و اندرز کس می ​نشنوم

وين ره نه قاصد می​روم کز کف عنانم می​رود

گفتم بگريم تا ابل چون خر فروماند به گل

وين نيز نتوانم که دل با کاروانم می​رود

صبر از وصال يار من برگشتن از دلدار من

گر چه نباشد کار من هم کار از آنم می​رود

در رفتن جان از بدن گويند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن ديدم که جانم می​رود

سعدی فغان از دست ما لايق نبود ای بی​وفا

طاقت نميارم جفا کار از فغانم می​رود

 

 

من خود به چشم خویشتن ديدم که جانم می​رود

 

                                     دیدم که جانم میرود ...

                                             

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم مهر 1388ساعت 9:44  توسط پریا | 

تو می روی و دل ز دست می رود
مرو که با تو هر چه هست می رود
دلی شکستی و به هفت آسمان
هنوز بانگ این شکست می رود
کجا توان گریخت زین بلای عشق
که بر سر من از الست می رود
نمی خورد غم خمار عاشقان
که جام ما شکست و مست می رود
از آن فراز و این فرود غم مخور
زمانه بر بلند و پست می رود
بیا که جان سایه بی غمت مباد
وگرنه جان غم پرست می رود
شب غم تو نیز بگذرد ولی
درین میان دلی ز دست می رود

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم شهریور 1388ساعت 14:2  توسط پریا | 
 

روزی مردی تندیس مرمرین شکوهمندی در دل کشتزار خویش یافت.و آن را نزد

گردآورنده ای که دلباخته ی همه ی اشیای زیبا بود به فروش برد.و گردآورنده

آن را به بهای گزافی خریدوآنان  جدا شدند.

مرد در راه دست به کیسه اش برد و گفت :"چقدر زندگی میتوانبا این پول خرید!!

چگونه این همه پول به مرده سنگی تراشیده که هزاران سال در دل زمین مدفون واز

یاد شده ،میپردازد؟!"

وگردآورنده به تندیس نوخریده نگاهی کرد و اندیشید :

"شگفتا از این زیبایی!گویی جان دارد .به راستی رویای کدام روح بلند است این تندیس؟!!

هنوز شاداب از خواب خوش هزاران ساله.چگونه کسی این همه را تنها به پولی بی جان

و بی رویا دهد؟! !!"

 

                                                              

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مرداد 1388ساعت 16:1  توسط پریا | 
سلام به دوست های خوب و همیشگی...

اومدم تا یه خبر مهم بهتون بدم

میدونید که امسال سال جهانی نجوم نام گذاری شده البته حتما علتش رو هم میدونید

به این خاطر که تو این سال پدیده های کیهانی زیادی در حال وقوع هستش.

تهرونی های عزیز باید خبر داشته باشند که ۱۱اردیبهشت ۸۸ که گذشت از ساعت ۱۴ تا۲۱

پارک ملت تهران برنامه هایی رو داشته .

سخن رو کوتاه می کنم و تاریخ بعضی از این وقایع رو واسه اماتورهایی مثل خودم

میذارم :

۳۱تیر ۸۸)خورشیدگرفتگی کامل از بندر شانگهای.به مدت ۶دقیقه و ۳۸ثانیه

۱۵مرداد۸۸)ماه گرفتگی

۱۸مرداد)رصد بسیار خوب سیاره مشتری

۲۲مرداد۸۸)بارش شهاب .حدود ۵۰۰شهاب در ساعت

۲۷مرداد۸۸)

۲۱شهریور۸۸)رصد زیبای زهره و زحل به طوری که حلقه ی نورانی آن قائم بوده

و به صورت نوار باریکی که تنها با دوربین های نجومی قابل مشاهده است.

حتما میدونید که زحل۷۰۰برار زمین و دارای ۸قمر است.

۲۶و۲۷آبان ۸۸)بارش ۵۰۰شهاب در ساعت

۲۲و۲۳آذر۸۸)بارش ۵۰۰شهاب در ساعت

۱۰دی۸۸)بارش شهاب

۴بهمن۸۸)خورشید گرفتگی جزئی

۱۵بهمن۸۸)رصد عطارد و مریخ

یادتون نره دوربین های بدون فیلتر واسه چشاتون خیلی خطرناکه مخصوصا واسه

رصد خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی.اگه فیلتر نداشته باشه هم دوربین میسوزه

هم احتمال نابینایی داره مخصوصا واسه افرادی که چشم های رنگی (آبی-سبزـ عسلی )

دارند.

                                                     

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام تیر 1388ساعت 9:48  توسط پریا | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
سلام....
سلامم را تو پاسخ گوي ,در بگشاي !
منم من ,ميهمان هر شبت ,لولي وش مغموم
منم من,سنگ تيپا خورده ي رنجور
منم,دشنام پست آفرينش ,نغمه ي ناجور
نه از رومم نه از زنگم ,همان بي رنگ بي رنگم
بيا بگشاي در ,بگشاي .دلتنگم...
حريفا...!ميزبانا..!
...
..
.
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت ...!!!



________________

پریا



نوشته های پیشین
دی 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
پیوندها
علي زندي فر
دوست خوبم
شبكه 4
مرضيه جون
خبرنگار
خديجه جون
مهدي
رسم زندگي
محمد جون
محمد رضا
کاظم آقا
منتظران
کتايون
يک دوست
به نام زندگي
يلدا
امين
رضا
احمد
آخرين رستاخيز
از ديار آشنا
آقا رضا
منصور
مهتا
ميثـــــــــــــــــــــــــم
رضا(چه آسان ميشود از ياد رفت)
شاهــــــــين
ســـــــــــــارا
مهران
فاطمه
بـــــــــــهرام
غزل
قصر قرمز
غم
نوید
کاوش
باغ بارون زده
حس غريب
سرزمين بهترين ها
ياد
محبت و زيبايي
ياران
**فردين**
نابود و خاکستر گشته ايم
باران سبز
آنا
آخرين ايستگاه شب
بريهه
سکوت(مهدي)
ندا
کلبه باران (فرشيد)
انجمن شاعران مرده
شيرين
هر کسي به رسم دوستي دلم را شکست
تفريح سرگرمي(ابوالفضل)
سياه و سفيد
نگين غزل
کوهيار
blogfa
شعر و ادب
سبو
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM